Betrapt

De mooiste momenten in mijn werk vind ik het. Opeens is hij daar: de verraste blik, de sprankeling in zijn ogen. Ik voel dat ik hem geraakt heb, dat hij zich gezien voelt. Even is er een bijna betrapt gevoel. Ik raakte het punt dat hij eigenlijk liever verborgen houdt. Sterker nog, hij is al zijn leven lang hard aan het werk om dat deel van zichzelf verborgen te houden. Maar nu ligt het op tafel. Ik zie dat hij schrikt, het spannend vindt, maar even groot is de wens om gezien te worden. Ook, of misschien wel juist op dat punt.

De stress die hij ervaarde werd veroorzaakt door het naarstig zoeken naar manieren om weg te blijven van dat gevoel. Analyseren was zijn manier; honderd oplossingen bedenken voor zijn vraagstuk en blijven twijfelen welke het beste zou zijn. Daarvoor kwam hij bij me; hij wilde oplossingen! Antwoorden! Wat moet ik doen?! Een A4’tje volgeschreven had hij.

Voor mij is het dan de uitdaging om uit zijn trekkracht te blijven, niet mee te gaan in zijn hang naar oplossingen, maar te blijven bij wat er werkelijk is. En dat te benoemen. Zijn innerlijke strijd, de worsteling die hij ervaart. De eenzaamheid die het meebrengt om delen van jezelf te onderdrukken. De boosheid niet begrepen te worden door je omgeving. En de druk van anderen om gewoon ‘normaal’ te doen. Het gaat toch wel goed met je?

Rust

De rust die ontstond nadat we even stil stonden bij wat er nu eigenlijk was, was een openbaring voor hem. Een diepe zucht van verlichting volgde. En vervolgens een stroom aan gevoelens die hij al zo lang verborgen hield. En daarna kwamen als vanzelf zijn antwoorden. De antwoorden die hij buiten zichzelf zocht, overal advies gevraagd, tientallen boeken gelezen. Opeens was klaar helder wat hem te doen stond.

Zo konden we deze sessie afsluiten door het heel concreet daar over te hebben; de spannende delen van de acties waar voor stond. Wat de reactie van de ander zou kunnen zijn, wat dat dan weer met hem zou doen. Hoe hij ook op dat moment in verbinding zou kunnen blijven, met zichzelf én met de ander. Door de zekerheid die hij gevoeld had over wat hem te doen stond, kon hij dat nu met vertrouwen aangaan.

Een prachtige, rake ontmoeting.

Ik hou van mijn werk. 🙂

Lees ook mijn andere blogs

Begrip voor de ander versus je eigen gevoel

Ben jij heel begripvol? Een mooie eigenschap: Je kunnen verplaatsen in de ander, rekening houden met anderen, begrijpen waarom anderen doen wat ze doen. Dat kan je ver brengen. De valkuil van begripvolle mensen is dat zij sneller aan hun eigen gevoel voorbij gaan. 'Ja...
Lees meer

De nee van de Ja

Verandering Verandering begint met je geloof dat ‘het andere’ mogelijk is. Zelfs als je rationeel weet dat het wél mogelijk is, zal je overtuiging, je werkelijke geloof in jezelf, doorslaggevend zijn. Hoe vaak je jezelf ook...
Lees meer

De Golf van het Leven

Ik kan nog net staan, de golven spoelen een voor een om me heen. Als ik een klein beetje verder loop zijn mijn voeten los van de bodem. Dan kan ik niet meer staan en zal de stroming me meesleuren. Een enorme golf komt mijn kant op. Zal ik springen? Of zal ik blijven...
Lees meer

Oud verhaal

Wéét je eigenlijk wel dat het verhaal dat je jezelf vertelt eigenlijk niet meer klopt? Dat het je vast houdt in iets ouds? Maar ben je ook bang om het los te laten? Want, wat komt er voor in de plaats? Wie ben je zonder dat verhaal, dat zo vertrouwd en comfortabel...
Lees meer

Niks doen

Niks doen Wat is het toch moeilijk om niks te doen. Veel clienten in mijn praktijk worden heen en weer geslingerd tussen het verlangen naar meer rust enerzijds en de angst voor niks doen anderzijds. Voor de leegte die ze dan tegenkomen. De stemmetjes in hun hoofd,...
Lees meer

Ervaringen uit het verleden…

Ervaringen uit het verleden zijn geen excuus voor de toekomst. Elke dag is een nieuwe kans. Lees ook mijn andere blogs
Lees meer

Zelfliefde, soft of egoistisch?

‘Het is dus eigenlijk een zaak van zelfliefde’ zeg ik tegen hem. Hij valt stil, het raakt hem. Ja, zelfliefde. Het lijkt zo’n softe term. Misschien klinkt het voor jou juist als egoïsme. Maar wie anders heeft de verantwoordelijkheid om voor jou te zorgen dan jijzelf?...
Lees meer

Soms weet je het even niet meer

Soms weet je het even niet meer. Loop je vast, stagneert het. Draai je kringetjes in je hoofd. En lijkt het voor altijd zo te blijven. Je zit mogelijk vast in een overlevingsmechanisme. Een patroon dat je vroeger hielp om om te gaan met pijn. Maar dat je nu niet meer...
Lees meer

Pin It on Pinterest

Share This