De Bunker

 

Halverwege het eerste gesprek haakt ze af. Ik merk het en benoem het. ‘Ik zie dat je aan het vertrekken bent, klopt dat?’ zeg ik. Ze zegt niks maar ik zie dat ik haar raak. ‘Volgens mij ken je dat heel goed he, dat je afhaakt als het spannend wordt? Dit is niet voor het eerst’.

Ze knikt zachtjes.

‘Het is oké’, zeg ik. ‘Het is ook spannend’.

Ze zakt wat in haar energie. ‘Dat is oké’, zeg ik. ‘Je hoeft hier niet te blijven als je dat niet wilt, het is aan jou’. Ik ben even stil. ‘Maar volgens mij zie ik ook wat anders bij je. Een verlangen om mee te doen. Om er juist wél bij te zijn. Klopt dat?’

Zachtjes biggelt er een traan over haar wang.

Ik weet het, knik ik. Ik ken de plek waar je bent maar al te goed.

Hoe vaak stond ik zelf niet op die plek en vluchtte ik zelf de bunker in, zoals ik dat noem. Ik ken het veilige en vertrouwde gevoel ervan. Maar ook de eenzaamheid van die plek. De interne strijd, van er wel uit willen maar niet durven. Niet weten hoe, of bij wie dat kan. Niet weten hoe ik de veiligheid in mijzelf ooit zou kunnen vinden. Totdat ik iemand vond bij wie ik de onvoorwaardelijke acceptatie voelde die ik nodig had om naar buiten te komen.

Dankbaar ben ik dat ik vanuit die ervaring nu op deze stoel zit en een anker kan zijn voor de vrouw tegenover me. Ik háár nu de hand kan reiken.

Langzaam maar welbewust pakt ze mijn hand. En ik weet dat er op dat moment binnenin haar iets verschoven is. Het verlangen is geraakt. Ze heeft -onbewust- een fundamentele beslissing genomen, van binnenuit, gebaseerd op haar eigen kracht.

En zo gaan we samen op pad.

Lees ook mijn andere blogs

Niks doen

Niks doen Wat is het toch moeilijk om niks te doen. Veel clienten in mijn praktijk worden heen en weer geslingerd tussen het verlangen naar meer rust enerzijds en de angst voor niks doen anderzijds. Voor de leegte die ze dan tegenkomen. De stemmetjes in hun hoofd,...
Lees meer

Inspirerende TED talk van Carl Honoré

I was living the fast life, instead of the good life Prachtige TED Talk van Carl Honoré: In praise of slowness Ruim 10 jaar geleden sprak journalist Carl Honoré al over het belang van 'slowness'. Een onderwerp dat nu misschien nog wel actueler is dan ooit. In dit...
Lees meer

Accepteren wat er is

Volledig accepteren wat er is, nu op dit moment, maakt je leven veel ontspannener. Dat wat er nu is inademen, helemaal voelen, en weer uitademen. De pijn. De angst. Het verdiet. De leegte. De eenzaamheid. De verveling. De stress. Door het helemaal te voelen, het uit...
Lees meer

Let’s make some noise!

Heb je wel eens heel hard geschreeuwd toen je boos was? Weet je hoe het voelt als je heel hard juicht als je blij bent? Wat een opluchting he!? De gefrustreerde zucht is een slap aftreksel van het uiten van je emoties. Het is niet zo gangbaar om je gevoel zo direct te...
Lees meer

Soms weet je het even niet meer

Soms weet je het even niet meer. Loop je vast, stagneert het. Draai je kringetjes in je hoofd. En lijkt het voor altijd zo te blijven. Je zit mogelijk vast in een overlevingsmechanisme. Een patroon dat je vroeger hielp om om te gaan met pijn. Maar dat je nu niet meer...
Lees meer

De nee van de Ja

Verandering Verandering begint met je geloof dat ‘het andere’ mogelijk is. Zelfs als je rationeel weet dat het wél mogelijk is, zal je overtuiging, je werkelijke geloof in jezelf, doorslaggevend zijn. Hoe vaak je jezelf ook...
Lees meer

Oud verhaal

Wéét je eigenlijk wel dat het verhaal dat je jezelf vertelt eigenlijk niet meer klopt? Dat het je vast houdt in iets ouds? Maar ben je ook bang om het los te laten? Want, wat komt er voor in de plaats? Wie ben je zonder dat verhaal, dat zo vertrouwd en comfortabel...
Lees meer

De zomer evaluatie

De zomervakantie is voor mij altijd een evaluatiemoment. Nog meer dan rond 1 januari kijk ik terug op het afgelopen jaar en probeer ik me voor stellen hoe ik er volgend zomer bij zit. Ik vind dat een heerlijke gedachte, omdat ik dan altijd weer besef dat álles...
Lees meer

Pin It on Pinterest

Share This