De Bunker

 

Halverwege het eerste gesprek haakt ze af. Ik merk het en benoem het. ‘Ik zie dat je aan het vertrekken bent, klopt dat?’ zeg ik. Ze zegt niks maar ik zie dat ik haar raak. ‘Volgens mij ken je dat heel goed he, dat je afhaakt als het spannend wordt? Dit is niet voor het eerst’.

Ze knikt zachtjes.

‘Het is oké’, zeg ik. ‘Het is ook spannend’.

Ze zakt wat in haar energie. ‘Dat is oké’, zeg ik. ‘Je hoeft hier niet te blijven als je dat niet wilt, het is aan jou’. Ik ben even stil. ‘Maar volgens mij zie ik ook wat anders bij je. Een verlangen om mee te doen. Om er juist wél bij te zijn. Klopt dat?’

Zachtjes biggelt er een traan over haar wang.

Ik weet het, knik ik. Ik ken de plek waar je bent maar al te goed.

Hoe vaak stond ik zelf niet op die plek en vluchtte ik zelf de bunker in, zoals ik dat noem. Ik ken het veilige en vertrouwde gevoel ervan. Maar ook de eenzaamheid van die plek. De interne strijd, van er wel uit willen maar niet durven. Niet weten hoe, of bij wie dat kan. Niet weten hoe ik de veiligheid in mijzelf ooit zou kunnen vinden. Totdat ik iemand vond bij wie ik de onvoorwaardelijke acceptatie voelde die ik nodig had om naar buiten te komen.

Dankbaar ben ik dat ik vanuit die ervaring nu op deze stoel zit en een anker kan zijn voor de vrouw tegenover me. Ik háár nu de hand kan reiken.

Langzaam maar welbewust pakt ze mijn hand. En ik weet dat er op dat moment binnenin haar iets verschoven is. Het verlangen is geraakt. Ze heeft -onbewust- een fundamentele beslissing genomen, van binnenuit, gebaseerd op haar eigen kracht.

En zo gaan we samen op pad.

Lees ook mijn andere blogs

Soms weet je het even niet meer

Soms weet je het even niet meer. Loop je vast, stagneert het. Draai je kringetjes in je hoofd. En lijkt het voor altijd zo te blijven. Je zit mogelijk vast in een overlevingsmechanisme. Een patroon dat je vroeger hielp om om te gaan met pijn. Maar dat je nu niet meer...
Lees meer

Niks doen

Niks doen Wat is het toch moeilijk om niks te doen. Veel clienten in mijn praktijk worden heen en weer geslingerd tussen het verlangen naar meer rust enerzijds en de angst voor niks doen anderzijds. Voor de leegte die ze dan tegenkomen. De stemmetjes in hun hoofd,...
Lees meer

Let’s make some noise!

Heb je wel eens heel hard geschreeuwd toen je boos was? Weet je hoe het voelt als je heel hard juicht als je blij bent? Wat een opluchting he!? De gefrustreerde zucht is een slap aftreksel van het uiten van je emoties. Het is niet zo gangbaar om je gevoel zo direct te...
Lees meer

De bunker

De Bunker   Halverwege het eerste gesprek haakt ze af. Ik merk het en benoem het. ‘Ik zie dat je aan het vertrekken bent, klopt dat?’ zeg ik. Ze zegt niks maar ik zie dat ik haar raak. ‘Volgens mij ken je dat heel goed he, dat je afhaakt als het spannend wordt?...
Lees meer

Gedoe in je team

De paradoxale aanpak Gedoe in je team. Bijna elke teamleider heeft er wel eens mee te maken. Vaak is het een enorm energielek voor het gehele team. In dit artikel beschrijf ik een paradoxale manier van het aanpakken van gedoe in je team: namelijk door het gedoe...
Lees meer

Betrapt

Betrapt De mooiste momenten in mijn werk vind ik het. Opeens is hij daar: de verraste blik, de sprankeling in zijn ogen. Ik voel dat ik hem geraakt heb, dat hij zich gezien voelt. Even is er een bijna betrapt gevoel. Ik raakte het punt dat hij eigenlijk liever...
Lees meer

Oud verhaal

Wéét je eigenlijk wel dat het verhaal dat je jezelf vertelt eigenlijk niet meer klopt? Dat het je vast houdt in iets ouds? Maar ben je ook bang om het los te laten? Want, wat komt er voor in de plaats? Wie ben je zonder dat verhaal, dat zo vertrouwd en comfortabel...
Lees meer

Begrip voor de ander versus je eigen gevoel

Ben jij heel begripvol? Een mooie eigenschap: Je kunnen verplaatsen in de ander, rekening houden met anderen, begrijpen waarom anderen doen wat ze doen. Dat kan je ver brengen. De valkuil van begripvolle mensen is dat zij sneller aan hun eigen gevoel voorbij gaan. 'Ja...
Lees meer

Pin It on Pinterest

Share This