Ik kan nog net staan, de golven spoelen een voor een om me heen. Als ik een klein beetje verder loop zijn mijn voeten los van de bodem. Dan kan ik niet meer staan en zal de stroming me meesleuren. Een enorme golf komt mijn kant op. Zal ik springen? Of zal ik blijven staan, me zo goed mogelijk verzetten tegen de kracht van het water en hopen dat ik op mijn benen blijf staan?

 

Als ik mijn voeten nog wat dieper in het zand wroet en me op de grond duw dan weet ik dat ik hier blijf staan. Dan weet ik waar ik ben en wat ik heb. Als ik spring, waar zal de golf me mee naar toe nemen? Zal ik verdrinken? Zal ik niet veel te snel gaan? Kan ik er ooit weer uit? Zal ik ooit weer vast grond onder mijn voeten krijgen?

 

Het water stijgt. Het wordt vloed. Langzaam besef ik dat ik hier niet kan blijven, maar terug gaan is geen optie. Het water stijgt zo ver dat ik mijn hoofd bijna niet meer boven water kan houden. Ik sta al op mijn tenen. Het water staat aan mijn lippen.

Ik kan niet anders meer, ik moet de bodem loslaten. Ik kan nog maar moeilijk afzetten, ik heb veel kracht verloren door me zo hard te verzetten tegen de stroom.

 

Dan laten mijn voeten de bodem los. Het water neemt me onmiddellijk mee. De volgende grote golf die komt tilt me op en versnelt me met grote vaart, ik ben bang en probeer mijn hoofd boven water te houden. Ik spartel en ik duikel wat door het water, rond en rond. Het duurt eeuwen voor mijn gevoel. Golf na golf neemt me mee. Dan, eindelijk, wordt het rustiger en kan ik weer naar adem happen. Even dobber ik rustig op het water. Dan komt de volgende grote golf. Ik neem een grote hap lucht maar laat me nu mee voeren. Ik verzet me niet meer en laat me gaan. Ik ontspan in de flow en vlieg vooruit. Ik geniet er zelfs even van.

 

Uiteindelijk voel ik weer vaste grond onder mijn voeten, ik loop het water uit. De zon verwarmt mijn lijf en droogt me. Ik kijk om me heen. Wauw, hier ben ik nooit eerder geweest. Ik blijf even liggen om uit te rusten en te genieten van de warmte en de aarde onder me die me draagt.

Dan sta ik op en ga op onderzoek uit. Ik ben vol energie en nieuwsgierig wat deze nieuwe plek me te bieden heeft.

 

Lees ook mijn andere blogs

Niks doen? Dat kan ik niet!

Wat is het toch moeilijk om niks te doen. Veel clienten in mijn praktijk worden heen en weer geslingerd tussen het verlangen naar meer rust enerzijds en de angst voor niks doen anderzijds. Voor de leegte die ze dan tegenkomen. De stemmetjes in hun hoofd, ‘wie ben ik...

Ervaringen uit het verleden…

Ervaringen uit het verleden zijn geen excuus voor de toekomst. Elke dag is een nieuwe kans. Lees ook mijn andere blogs

De bunker

De Bunker   Halverwege het eerste gesprek haakt ze af. Ik merk het en benoem het. ‘Ik zie dat je aan het vertrekken bent, klopt dat?’ zeg ik. Ze zegt niks maar ik zie dat ik haar raak. ‘Volgens mij ken je dat heel goed he, dat je afhaakt als het spannend wordt?...

Gedoe in je team

Een artikel voor mensen die een (project)team, groep of anderszins mensen aansturen. De paradoxale aanpak Gedoe in je team. Bijna elke teamleider heeft er wel eens mee te maken. Vaak is het een enorm energielek voor het gehele team. In dit artikel beschrijf ik een...

Begrip voor de ander versus je eigen gevoel

Ben jij heel begripvol? Een mooie eigenschap: Je kunnen verplaatsen in de ander, rekening houden met anderen, begrijpen waarom anderen doen wat ze doen. Dat kan je ver brengen. De valkuil van begripvolle mensen is dat zij sneller aan hun eigen gevoel voorbij gaan. 'Ja...

Soms weet je het even niet meer

Soms weet je het even niet meer. Loop je vast, stagneert het. Draai je kringetjes in je hoofd. En lijkt het voor altijd zo te blijven. Je zit mogelijk vast in een overlevingsmechanisme. Een patroon dat je vroeger hielp om om te gaan met pijn. Maar dat je nu niet meer...

Zelfliefde, soft of egoistisch?

‘Het is dus eigenlijk een zaak van zelfliefde’ zeg ik tegen hem. Hij valt stil, het raakt hem. Ja, zelfliefde. Het lijkt zo’n softe term. Misschien klinkt het voor jou juist als egoïsme. Maar wie anders heeft de verantwoordelijkheid om voor jou te zorgen dan jijzelf?...

Let’s make some noise!

Heb je wel eens heel hard geschreeuwd toen je boos was? Weet je hoe het voelt als je heel hard juicht als je blij bent? Wat een opluchting he!? De gefrustreerde zucht is een slap aftreksel van het uiten van je emoties. Het is niet zo gangbaar om je gevoel zo direct te...